Lisemarie in Bolivia

Van maandag den 26^ste tot donderdag de 29^ste zijn de Belgen nog wat langer gebleven in La Paz. Dat was best wel leuk eigenlijk, we hebben nog leuke dingen gedaan samen. O.a. zijn we naar Uyustus geweest, dat is zo gelijk een hele straat vol met zeeeer goedkope klerenwinkels. Deze dag waren we jammer genoeg een beetje laat aangekomen, maar er was weer een feria en dat maakte het weer goed. Vele dansen in die straat dus en zo heb ik ook effe samen met Virginie en Steffie meegedanst met de pakken erbij aan hehe. De meisjes hebben hun nagels allemaal laten lakken... Woensdagavond was het afscheidsfeestje weeral van de Belgen.. Dus ben ik is ne keer midden in de week uitgeweest in Mongos (danscafe int centrum). Twas echt wel plezant om die allemaal nog is terug te zien ¡¡

Hier tussen Camiri en La Paz was er een weekje “rust” op school en erna terug een week verlof in LP en aan het Titicacameer waarbij dus de mensen van Camiri hier aankwamen. Hier de al dan niet drukke planning:

• 18/10: Aankomst van mensen van Camiri om 12u. Met busjes naar het hotel in Obrajes (ligt tussen centrum en Zona Sur). Daar namiddag rust gehad en savonds alle La pazers naar huis (neen wij blijven dus niet in dat hotel slapen voor de duidelijkheid, is enkel voor die van Camiri).
• 19/10: Palacio del Gobierno bij de Plaza Murillo binnengegaan. Daar zo een debatzaal enz gezien. Erna naar Banco Central waar men gastpa werkt. Helemaal tot boven gegaan en blijkbaar ook een van de hoogste edificios (gebouwen) in La Paz, waarbij dus een prachtig uitzicht was van bovenuit. Daar een saaaaie presentatie bijgewoond met vele economische uitleg. Dan almuerzo vlakbij de Cathedral de San Fransisco. Erna naar edificio de la Viceprecidencia gegaan, ook erg saai. De avond maakte het weer helemaal goed: naar het Megacenter gegaan om de film “La decision mas dificil” te zien, echt zo een trieste film L. Erna hebben we fastfood gegeten in de Pollo Copacabana in het Megacenter zelf. Heeeerlijk eten dus¡¡ Dat behoort tenslotte ook tot onze cultuur zeg maar.. ge hebt de foodketen Pollo Copacabana enkel maar in La Paz.
• 20/10: In de voormiddag naar de Cinemateca geweest int centrum en de film “Zona Sur” gezien, een typische Boliviaanse film over ons dagelijkse leven hier dus in het zuiden, aangezien de meerderheid van die van men klas in het (rijkere) zuiden wonen. Erna over een bruggetje gegaan met een prachtig uitzicht over het centrum en Miraflores. Dan bezoekje gebracht op gans onze school en zelfs ik had blijkbaar nog NIET alles gezien dus he ¡¡ De Pre Kinder lokalen waren ietsje meer beneden en zo wa meer in het bosje, zodat ik er nog nooit zo had op gelet. Wel grappig eigenlijk, zo groot kan een school dus zijn ¡ Daar almuerzo.. Als laatste savonds WEER een saaie edificio binnengeweest, dit keer Edificio de Periodistas (kranten). Nog is zo een voorstelling waar de helft bij aan het slapen was..
• 21/10: Vandaag een veeel leukere dag ¡ Nog is naar Valle de la luna geweest en erna naar het park. In dat Parque de Aranjuez hebben we ons echt kapot geamuseerd en voelde ik me even weer terug kind hehe. Er was nl een speeltuin en echt iedereen was af zo een reuze glijbaan aan het gaan, echt hilarisch ¡ Erna lekker fastfood in de Megaburger in Miraflores gegeten. Mmm. Snamiddags Museo de folklore bezocht met saaie presentatie. Erna waren we vrij om wat in de Prado (DRUKKE winkelstraat met veel verkeer) rond te wandelen.
• 22/10: Id voormiddag zijn we naar Tiwanaku geweest. Prachtig om te zien en maar een uurtje vanuit La Paz. Daar waren vooral vele overblijfselen vanuit de Inca cultuur, erg interessant. Erna kwam de grande sorpresa voor de mensen van Camiri: het Titicacameer ¡¡ Daar zijn we de barco (boot) opgestapt en hebben we gans de namiddag genoten van het prachtig zicht op het mooie meer en uiteraard vele mooie fotos kunnen trekken. Savonds onder het avondeten was er kei veel storm op zee (haha eigenlijk meer) en echt alle tafels en stoelen in de eetzaal waren van links naar rechts aan het bewegen. Int begin was het wel grappig want we stonden zo int midden met zo een paar en dan zo dansen van links naar rechts (hangt er vanaf naar welke kant de boot ging). Mja hierbij heb ik dus niet kunnen avondeten want na een tijd was ik wa duizelig zoals bijna iedereen. Bijna alle mensen van Camiri waren dus ziek hierdoor... die van La Paz kunnen er al iets beter tegen (met die hoogte enzo). Savonds was het afscheidsfeest waar ik niet naartoe ben geweest, omdat ik me niet zo goed voelde.. Kben die avond goed op tijd maar gaan slapen.. Jammer want naar het schijnt was het nog wel een goed afscheidsfeest. Rond 1u snachts waren we in Copacabana aangekomen en werden we ontvangen door een hele muziekband om die 2u storm op meer goed te maken. Erna was het tot 4u snachts feest.
• 23/10: NEEEEE vandaag de laatste dag samen met de mensen van Camiri.. Kheb de Bolivianen het kaartspel “presidenten” uitgelegd en ze vonden dat dus super leuk, hehe. Kheb da hier weer is goe gearrangeerd... Achja die andere kaartspellen waren allemaal redelijk simpel en ik wou is wat variatie creëren¡ In de late namiddag hebben we een evaluatie gehad over die 2 weken die we samen hebben geleefd. Ook ik heb is een keer mijn woordje gezegd en ik ben er trots op J. Rond 8u savonds waren we al terug in LP bij de Terminal en daar het harde 2^de afscheid genomen, ook id boot hebben we goed afscheid genomen van de camireños en bijna iedereen was aan het blijten.. Echt zo triest was het.. Pfff..

Kort samengevat was het echt zo een ervaring... Iets dat altijd zal bijblijven in heel mijn leven en dat ik altijd zal meedragen.

We gaan waarschijnlijk nog wel terugkeren naar Camiri in januari met enkelen van mijn klas en daar kijk ik al enorm hard naar uit ¡¡

Saludosss ¡

Voor ons pa!

30 september was eindelijk is de dag aangebroken dat ik het mooie Illimani (die besneeuwde bergtop die ge kunt zien vanuit hoog La Paz) is van dichterbij kon zien. Met een vriend ben ik naar Valle de los animas geweest, dat in La zona sur ligt. Kben met zijn auto meegereden tot Chasquipampa (het uiterste zuiden van Zona sur) helemaal tot boven een berg op. Die dag zelf wist ik niet dat ik juist naar daar ging, dus jammer genoeg heb ik geen fotos. Om het goed te maken, pak ik nu maar snel een fotoke vanuit Google. Het is echt wondermooi daar dus J¡¡ Ik hoop dat ik nog is kan terugkomen en dan wel fotos kan nemen.

24 tot 26 september was het voor mij dus vrijaf. Enkelen (waarvan nog wel de meerderheid van de 2 klassen vd Promocion) moesten een land van Latijns Amerika presenteren en ook debatteren met het evenement Bol Mun genaamd. Dat staat voor Bolivia Mundial. Sinds 3 jaar geleden is dit opgericht en da hebt ge in enkele steden in Bolivia zoals Santa Cruz, Cochabamba en Tarija. Hier praten ze vooral over de wereldproblemen en ook over Bolivia. Bvb over racisme enzo. Ik ben enkel donderdag den 24^ste effe gaan zien hoe dat was, maar ik kon wel niet naar de debatten gaan luisteren, omdat dat per groepje was en apart in verschillende klassen. Iedereen was super chic gekleed en ik kwam daar zo aan in men schooluniform. J Dusja heb ik enkel de opening meegemaakt ... precies zo een politieke voorzitting. En dat bij ons op school in de grote theaterzaal dat we hebben. Enkele leerkrachten en de presidenten van de klassen en de directeur waren aan het woord. Erna hebben er enkelen van de Promocion de Caporales gedanst, heel chic. Dan nog een jong meisje van bij ons op school heeft gezongen, zo schattig. De bedoeling van Bol Mun is ook om mensen samen te brengen van die verschillende steden. Zo zijn er ook mensen van Santa Cruz en Tarija en Cocha bij ons op school geweest voor enkele dagen dus. Een vriendin van mij is zo ook in augustus naar Bol Mun Santa Cruz geweest en ook enkelen van de andere klas. Ook men zus Ale hier ging ooit is naar Tarija. Ze zei me dat zij samen met haar vriendin heel deze Bol Mun heeft opgericht.. dat vond ik wel chic om te horen¡

Hier ben ik dan, met EINDELIJK mijn eerste bericht vanuit Bolivia op mijn site¡ Ik ga even gewoon van het begin af aan beginnen, zodat jullie beter zouden kunnen volgen.

Donderdag 16 juli was de grote dag (slash nacht) aangebroken¡ Al gelijk in de luchthaven van Zaventem werden we ontvangen door de AFS vrijwilligers en ook een heuse cameraploeg van de VTM die Samuel interviewden. Gelijk zag ik al wat bekende AFSers waarmee ik vorige week maandag mee had afgesproken. (We hadden nog een reunie in Antwerpen met zo n 12 man van de 17 AFSers van Belgie) Alles inchecken enzo.. en laatste keer met mijn ouders praten dit jaar wat echt vrij raar is. En hup, achter de gate op weg naar het vliegtuig met onze toffe AFS groep¡ Hoewel iedereen nog vrij moe was, zat de sfeer er toch wel in. Ik denk dat we het nog niet goed door hadden en het meer als een korttijdige vakantie zagen ofzo. Om 6-7 uur s ochtends hebben we ons Belgielandje verlaten en vertrokken we eerst richting Madrid. Rond 10 uur waren we in Madrid en toen moesten we echt spoeien om op tijd bij ons vliegtuig te zijn. Die luchthaven is daar GIGANTISCH groot, weet je. We moesten daar zelfs nog ne metro pakken enz. Toen 9 uur gevlogen richting Miami (nog nooit heb ik zo lang gevlogen¡) en dat bleeef maar duren¡ Maar ja we hebben ons uiteindelijk nog wel geamuseerd met de groep en ondertussen ook gelachen met de film Hanna Montanah die ze daar draaiden. Rond 3 uur in de namiddag (jawel, uurverschil erbij gerekend) kwamen we aan in Miami en daar moesten we nog 9 uur wachten. Dus we hadden zo iets van: wij gaan naar buiten effe¡ Eens we buiten waren, was het STIKHEET¡ Eerst dacht ik dat het enkel maar die uitlaatgassen waren van die gele cabs (typische Amerikaanse taxis), maar het was dus gewoon het warme weer¡ We kwamen precies in een gigantische sauna terecht¡ Niet normaal¡ Lang kon ik dit warme weer niet volhouden, dus gingen we al snel weer terug binnen in de frisse aircoverluchte luchthaven van Miami. Nog eventjes een bezoekje gebracht bij den Burger King, voor het geval ze dat in Bolivia niet zouden hebben¡ Hehe¡ Ondertussen ook nog wat groepsspelletje gespeeld zoals weerwolven, kaarten,enz. Toen rond half 1 snachts vertrokken we eindelijk naar ons beloofde land : BOLIVIA¡ Luchthaven La Paz¡ Omdat ik deze keer echt DOODMOE was van nog steeds niet geslapen te hebben, viel ik gewoon van de vermoeidheid in slaap net als iedereen int vliegtuig¡ Hehe. Om 7 uur (17 juli) kusten we de grond van Bolivia met de groep, haha nee just jokeske¡ Maar we waren wel allemaal als een bende zotten uitgestapt en veel fotootjes enzo getrokken ;). Kheb maar gelijk ook een pilletje gepakt voor de hoogte, waar ik achteraf toch niks last van had¡ Het is wel wat ijle lucht heb ik gemerkt, wanneer ik wat inspanningen moet doen.. maar over het algemeen valt het zo goed mee¡

Tot zover onze grootste vliegreis van 30 uur.. nu alleen nog onze koffers halen. Achja, koffers? Die van mij, Yana en Jannes waren er natuurlijk NIET bij.. pfff¡ Dus wat papieren ingevuld en ze beloofden dat ze onze koffers morgen in ons hotel afleverden. Toen werden we vriendelijk ontvangen door Jonas, Felix en Andres. Deze zijn enkele AFS vrijwilligers die ons weekend gingen begeleiden in La Paz. Toen vertrokken met 2 grote grave busjes richting Hotel Republica. Woow, en je kon al gelijk het MEGA dal zijn van La Paz¡ Zo groots dat dat is¡ En een prachtige natuur¡ Volgens mij heb ik nog nooit zo iets moois in mijn leven gezien met mijn eigen ogen¡ Echt woooow¡ Al gelijk onderweg even gestopt voor een leuke groepsfoto met de 17 AFSers. (zie foto hieronder) Toen passeerden we met ons busje de cholitas (de aymara vrouwen met lappen enz.. en zijn ook zo wat dikker), de graffitimuren overal, de arme wijken, de rijkere wijken, de vele TAXIS, de vele elektriciteitskabels, enz.

Over de taxis nu meer informatie. Dit is dus de manier van vervoer in Bolivia. Zonder taxi geraak je nergens¡ Je hebt Trufis, dat zijn de goedkopere taxis maar wel iets minder veilig. Dat kost maar 1.5 bolivianos per persoon, wat gelijk is aan 15 eurocent¡ (1 boliviano is 10 eurocent) Je hebt ook de radiotaxis die ge kunt opbellen, die werken voor een bepaalde maatschappij en zijn dus vele veiliger ook.

Aangekomen int hotel.. en al gelijk een chille siesta genomen buiten in het warme zonneke¡ Het weer is hier dus MEGA raar he¡ Voormiddag koud, namiddag warm int zonneke en koud in de schaduw en savonds koud. Naja, het is winterseizoen nu he plus droogseizoen¡ Joepie, die Belgische regen kan ik al zeker vergeten¡¡¡ Met Yana en Laure op de kamer.. nice¡

Savonds gingen we eindelijk eens uit ons nest om de stad wat te verkennen. We waren echt een grote bende toeristen..hehe¡ We hebben o.a. de Iglesia de San Franscisco gezien wat prachtig was, rondgewandeld in de Calle de Brujas waar er veel cholitas waren die typische felkleurige dingen verkochten. Ik wou zelf ook nog wel iets kopen, maar toen dacht ik .. dit is mijn stad, dus ik kan hier nog altijd terugkomen¡ Ward en Jannes hebben beiden een warme trui gekocht met llamas erop¡ Erna nog een appelsiensapverkoper gelukkig gemaakt door voor iedereen zo n 2.5 glaasjes VERSE appelsiensap te kopen. Het was uiteindelijk maar 20 eurocent ofzo, geen geld dus¡ En zooo lekker¡¡ Erna nog naar het cocamuseum geweest, echt wel interessant¡ Ward wou echter enkel daar binnen om nog is te kunnen kauwen op de gratis coca bladeren die daar waren¡ Hehe¡ Coca thee is best wel lekker en ideaal voor dit koude weer savonds¡ Na het museum nog een cafeetje gedaan waar romantische kaarsjes aanwezig waren, maar de service was echter veel te traag. Naja¡ Terug in het hotel, en iedereen doodmoe in bed gekropen.

Zaterdag 18 juli.. nog eens een dagje vol siestas enzo om onze jetlag een beetje weg te werken¡ Ik moet zeggen, we hebben vrij chille AFS vrijwilligers¡ Hehe¡ In de voormiddag nog wel 4 uur bij het militair ziekenhuis gezeten om zooo veel tests te laten doen. Voor de 2^de keer in mijn leven bloed laten trekken en deze keer NIET flauwgevallen, oeffff¡¡ Smiddags hebben we typisch Boliviaans gegeten¡ Pasteles (soort pannekoek met gesmolten kaas erin, suuuper lekker¡¡) en Api (drankje dat naar medicijnen proeft en niet zo lekker was en dat vulde enorm hard¡) en nog een nagerecht waarvan ik da naam niet meer weet, maar daar zat dus ook veeel gesmolten kaas in. Voordat we den taxi terug namen, hoorden we al de typische Regeton muziek en waren we nog even over de verschillende muziekstijlen bezig die er in La Paz zijn. Blijkbaar heb je hier dus ALLE soorten, joepieee¡¡ In Santa Cruz dus alleen maar Regeton en Salsa enzo he, ik zou het heel snel beu worden denk ik¡¡ Savonds begon echter eindelijk de echte AFS orientatie. We moesten onze stad voorstellen met ons groepje. Met de mensen van La Paz zijn we met vijf man: Christophe, Sofie, Yana, Marc en ik. 7 man Santa Cruz, Ward alleen naar Tarija, Wannes enkel Sucre en Kevin Potosi. We hebben een soort collage gemaakt over La Paz en het was echt leuk om erover te vertellen. Uit mezelf wist ik er al redelijk veel van, dus hadden we onze infoboekjes al niet zo veel nodig¡ Hihi¡ Erna nog veel algemene informatie gehad.. Aja btw mijn koffer was dus deze namiddag aangekomen en daar was ik heel blij mee ¡¡ Toen was het alweer onze laatste avond samen met heel de groep tot november... dus wouden we dat nog wel even vieren¡ We gingen met zo n groepje van 10 man naar de overkant van de straat waar een soort jeugdhuis was. Heel gezellig, en zo hebben we nog wat cocktails gepakt voor geen geld en wat liggen poolen met Canadezen¡ Heel grappig¡¡ Rond half 3 was het wel genoeg geweest en kropen we onder onze lakens..

Chau amigos¡¡ Dit was dus het leuke AFS orientatie weekend¡¡